De levenskunst van het “anders” zijn.

Pas toen ik 33 was kreeg ik, na een groot aantal innerlijk zeer turbulente jaren, te horen dat ik een vorm van Asperger had, maar eigenlijk besef ik heel m’n leven al dat ik heel anders in het leven sta dan de meeste andere mensen. Ik heb van mijn 4e tot mijn 18e niet voor niets speciaal onderwijs gevolgd. Een periode waar ik overigens ook veel mooie herinneringen aan heb. Hoewel ik (zeker in de huidige sterk verzakelijkte) samenleving dikwijls op onbegrip stuit, heeft het bezitten van een “Asperger persoonlijkheid” ook veel mooie kanten. Hier haal ik inmiddels veel kracht en levensvreugde uit. Omdat ik uit eigen ervaring weet, hoe moeilijk het voor mensen met een psychische kwetsbaarheid is, om gelukkig te zijn, heb ik besloten om aan mijn persoonlijke verhaal een blog te wijden. “Het vinden en vasthouden van de kracht” blijft een race van vallen en opstaan. Laten we elkaar daarin steunen en vooral van elkaar leren. ….en last but not least, laat je ook verrassen door de perikelen van de Gapscene, de stripboekenreeks die ik zelf teken en uitgeef en geniet van m’n reisreportages.

 

Die Geschichte der Gapszenemuzik

Die Geschichte der Gapszenemusik (deel 1)

Mensen die bekend zijn met Syndroom van Asperger weten dat het vermogen om herinneringen uit de eerste levensjaren terug te halen voor veel mensen met deze “aandoening” niet abnormaal is. Met genoegen kan ik mijn lezers melden dat ik zelf ook over deze “gave” beschik. Ik herinner mij nog dingen van toen ik pakweg tweeënhalf jaar oud was en gebeurtenissen zoals mijn derde verjaardag en mijn fascinatie voor de plantjes langs de schutting van het achterterrein van de peuterspeelzaal staan mij nog helder voor de geest. Vanaf pakweg mijn zesde levensjaar kan ik van elke maand nog wel dingen opnoemen die ik heb meegemaakt of waarover ik heb gefantaseerd. “Als autistisch kind begon ik al vroeg aan het bouwen van mijn eigen fantasiewereld, een wereld die voor mij overzichtelijk was en waarin ik wel wel begrepen”. Reeds vanaf jonge leeftijd speelde naast papier, potlood en zandbak ook muziek daarin een grote rol. Hoewel ik als vier jarig kind uiteraard noch titel noch artiest kende weet ik nog dat ik genoot wanneer “Somebody to love” van Queen op de radio kwam en het nummer “Teeny Bopper Band” van de Nederlandse band Catapult me erg aansprak. Dat zelfde gold eigenlijk ook voor “Expect from a Teenage Opera” ofwel “Grocer Jack” van Keith West (een song die toen al ruim acht jaar oud was, maar nog regelmatig op de radio werd gedraaid).

Als ik nu het nummer “Adolescent Sex” van Japan hoor, kan ik het moment dat ik dit nummer ergens in het voorjaar van 1978 tijdens het tekenen van hele hoge flatgebouwen op behangpapier voor het eerst hoorde zo voor de geest halen. Ik wist uiteraard totaal niet waar het nummer over ging maar de sound sloeg bij mij in als een bom. (Ik was vijf jaar oud en woonde weer net een paar weken bij mijn ouders thuis in Riel na anderhalf jaar opgenomen te zijn geweest op Herlaarhof, een centrum voor kinderen met ernstige ontwikkelingsmoeilijkheden). Als ik het nummer “Saturday night” van Herman Brood hoor kost het me nog steeds weinig moeite om de eerste ritten met de schooltaxi in mijn herinneringen op te roepen.

Aan de (strenge) winter van 1978/1979 heb ik vele warme herinneringen. Niet alleen beleefde ik toen in ons splinternieuwe huis nabij het bosgebied van het Riels Hoefke voor het eerst sinds jaren de winterse behagelijkheid onder de vleugels van mijn ouders. Ook genoot ik tussen het bouwen met LEGO en het tekenen van fantasiesteden door van de momenten dat ik samen met mama de muziekuitzendingen van Toppop keek en wachtte totdat “Paradise by the dashboardlights” van Meatloaf, “Andy” van Girlie, “Tango Motion” van The Millionaires of “Heart of Glass” van Blondie voorbij kwamen. Andere nummers waarvan ik nog kan herinneren dat ze in de ijskoude wintermaanden van begin 1979 uitkwamen waren “Linda Linda” van Tee-set en “New York, New York” (So good they named it twice) van Gerard Kenny. Bij dat laatste nummer zag ik meteen de wolkenkrabbers voor me waarover mijn moeder me kort daarvoor had verteld (de ritten met de schooltaxi vond ik altijd ’n feest, mede omdat we altijd langs een behoorlijk aantal hoge galerijflats kwamen).

Rond de tijd dat “Pop Muzik” van M en “Lay your Love on me” van Racey uitkwamen werd mijn moeder zwaar overspannen. Pas in de tweede helft van de jaren ’80 zou ze dit structureel te boven komen. Ik weet nog dat ik totaal niet begreep waarom de radio thuis plotseling nooit meer aanstond en Toppop al sluimerend uit mijn leven verdween. De periode dat de geestelijke gesteldheid van mijn moeder verslechterde viel nagenoeg samen met de overgang van de speciale kleuterschool (Het Drempeltje) naar de speciale lagere school (SIO De Schans). Hoewel ik me daar als zes jarig jochie niet bewust van was, reageerde mijn geest heel heftig op de verkilde sfeer in huis en de aanstaande schoolwissel. (Na de heftige tijd op Herlaarhof was ik op het Drempeltje net in rustiger vaarwater gekomen en ik miste de warme huiselijkheid van de voorbije winter). De plotseling dood van Vlekkie, mijn lievelingskat, kwam daar nog eens bovenop. Toen ik op een zonnige middag in mei 1979 van school naar huis werd gereden brak er ter hoogte van de (inmiddels afgebroken) langgevelboerderij aan de Kerkstraat in Riel geestelijk iets in me. Terwijl “Baker Street” van Garry Rafferty uit de autoradio klonk vertelde Rietje, de taxichauffeuse, wat er allemaal voor mij zou gaan veranderen na de grote vakantie.

 

Wordt vervolgd

Curriculum-vitae

Omdat ik sinds 4 februari 2019 inkomenszoekende ben, heb ik besloten om mijn CV op mijn blog te plaatsen.

Curriculum vitae van Peter Timmermans

Geboortedatum: 14 juli 1972
Woonplaats: Tilburg
Email: gapscene@gmail.com
Website: www.gapscene.nl
Telefoon: 06-51233765

Opleidingen

1998-2001 WO-Sociale Geografie (Universiteit van Utrecht)
1994-1998 HBO-Ruimtelijke Ordening & Planologie (Hogesch. Ijsselland, Deventer)
1990-1993 MDS-C (De Rooi Pannen, Tilburg)

Thans ben ik bezig om mij om te scholen tot tuinman/hovenier. Dit om bredere inkomens-mogelijkheden te creëren. Deze cursus volg ik via het NHBO.

Werkervaring

2018-2019 Medewerker polisadministratie bij VGZ
2008-2018 Digitaal cartografisch tekenaar bij Andes BV in Eindhoven
2006-2008 Freelance topografisch tekenaar bij uitgeverij De Toerist in Den Bosch
2005-2007 Magazijnmedewerker bij Fabory in Tilburg
2004            Sociaal geografisch onderzoeker bij EURAC in Bozen/Bolzano (Italië)
2002-2004 Parttime medewerker bij de Bund Naturschutz in Garmisch-Part. (D)
2000-2004 Medewerker Pizzarestaurant bij Pizza Hut in Garmisch-Part. (D)

Karaktereigenschappen

  • Doorzettingsvermogen
  • Harde werker
  • Helicopterview
  • Betrouwbaar
  • Creatief
  • Sociaal
  • Gevoel voor humor
  • Kan mij goed en langdurig concentreren op taken
  • Sta open voor mensen met minder gangbare standpunten en leefwijzen
  • Geen 9 tot 5 mentaliteit
  • Avondmens (’s avonds werken geen probleem, vroeg beginnen wel)
  • Organiseren en plannen kost mij enige moeite
  • Moeite met strakke hiërarchie
  • Moeite met stroperigheid
  • Multitasken is niet mijn sterkste punt

Vaardigheden

  • Goede schrijfvaardigheid in de Nederlandse taal
  • Mijn spreek- en schrijfvaardigheid in het Duits is goed, die in het Engels is redelijk.
  • Ik ben bekend met de volgende computerprogramma’s: Words, Excel, Pdbm, Photoshop, Illustrator, SPSS (geen recente ervaring met dit programma). Ik houd een eigen blog bij via WordPress.
  • Spreken in het openbaar is geen probleem
  • Ik heb een rijbewijs maar slechts beperkte rijervaring

Hobbies

  • Striptekenen (Ik geef mijn eigen stripboekenreeks “Gapscene” ook in eigen beheer uit)
  • Reizen
  • (Moes)tuinieren
  • Geografie/Topografie
  • Geofictie (Het bedenken en uitwerken van niet bestaande landen, gebieden en steden)
  • Muziek luisteren

Bijzonderheden

Vanwege sociaal-emotionele problemen heb ik tot mijn 18e op het speciaal onderwijs gezeten. Pas toen ik 33 was wist ik dat dit allemaal met maken had met het Aspergersyndroom (een vorm van Autisme). Hierdoor is het voor mij erg belangrijk om voldoende tijd voor mij zelf te hebben, voldoende rust te nemen en voldoende te slapen. Enkele jaren geleden resulteerde een langdurige disbalans tussen deze zaken in een burn-out. Ik ben toen bijna een half jaar volledig uit de running geweest.

The Gapscene, a first acquaintance

The Gapscene, a first acquaintance

The Gapscene, or Garmisch-Partenkirchen scene is a sidesplitting comic, drawn by someone, whose life – because of his psychiatric background – mainly takes place along the frayed edges of the society. You could discribe the Gapscene in the following hilaric way:

In a quiet little room simply count until eighteenmillionthreehundredsixtyfivethousendtwohundred- fourtythree on your – with paperfilm equipped – countingmachine, while outside – during a dance-act by “nearly anorexics” – the corks of the champagne bottles get removed, because of a schoolmate, who finally weights 250 kilo, after years of binging. 

When this absurd kind of humor insires you, I would suggest you to get to know the Gapscene quickly. This comic, which mainly takes place in the from spectacular snow covered mountains surrounded town of Garmisch-Partenkirchen (once residence of the author) will be a joy of recognation for every “life artist”, “neurotic”, “weirdy”, “hyperkinetic” or “autist” with self-deprecation. Nevertheless, you don’t have to be an outsider for laughing loudly when you read the “Garmisch-Partenkirchner Scenes”. Everyone who recalls his or her young wild years sentimentally, or enjoys them right now, will appreciate the Gapscene all the time.

It isn’t without reason that the motto of the author is: “treasure the child inside of you”

 

De belangrijkste leden van de Gapscene Cast

Peter Pet

Een driftige, hyperactieve maar tegelijkertijd o zo gevoelige teenager die altijd een baseballpet draagt. door zijn emotionele onbezonnenheid begrijpen veel mensen niets van hem, behalve zijn vrienden en zijn vriendinnetje Sabine.

“kom niet meer in mijn blikveld, jij “Toonloze toonladder!”, jij “Vulgaire varkensboer!”, jij “Triviale takketrut!”

Sabine

Een mooi, maar stiekem heel onzeker meisje, dat er veel van houdt om haar petdragende vriendje -waarvan ze zielsveel houdt- bij de neus te nemen.

“Peter beheers je! …of ik maak het uit!”

Helmut

Een vraatzuchtige inhalige vetzak met maar een grote passie; eten, eten en nog eens eten. Dat dit hem ook aan te zien is moge natuurlijk duidelijk zijn.

“Helmut heeft honger en wil onmiddellijk eten!!!!!!, …want anders is Helmut morgen voor vijftig procent verdwenen!

Frau Stangl

Een broodmagere totaal neurotische vrouw die er werkelijk alles voor over heeft om goed op gewicht te blijven. De aantrekkingskracht tot Helmut, haar absolute tegenbeeld, kent geen grenzen.

“Men eet te veel, men eet te vet! Men eet geen radijs maar wel kroket!”

Eblal

Zijn enige echte vriend is zijn calculator (zo’n ouderwetse met zo’n papieren rolletje) waarop hij al jaren telt. Doormiddel van de “+” de “1” en de “=” toets heeft hij al miljoenen verzameld.

“Peter, ik ben vandaag al weer 1321 getallen verder gekomen. Ik ben al bij de 22.329.856. Wat ben ik al ver, hè?”

Heinz

Een zachtgekookt ei, net zoals zijn vader Herman. Als moeder de vrouw bij de Qomma supermarkt achter de kassa heeft plaatsgenomen maken beide heren van de gelegenheid gebruik om met de poppen te spelen en moeders jurken aan te trekken.

“Petertje, mag ik ook zonder kleertjes op jouw webpaginatje staan?”

….en dan hebben we natuurlijk ook nog Rappo, Alex, Willem, Gerard, Liesl, Azlal, Steffi, Emma en nog een aantal meer. Maar die leer je allemaal zeker kennen wanneer je ’n Gapscene-album openslaat.

Gapscene, leven aan de rafelrand in een gedateerde alpenstad

Gapscene, leven aan de rafelrand in een gedateerde alpenstad.

De Gapscene – ofwel Garmisch-Partenkirchen Scene – is een doldwaze strip, getekend door iemand , waarvan het leven zich – vanwege zijn psychiatrische achtergrond – grotendeels aan de rafelranden van de maatschappij afspeelt. Je zou de sfeer van de strip wellicht als volgt kunnen schetsen:

Op een klein donker kamertje lekker tot achttienmiljoendriehonderdzesenvijftigduizendtweehonderd- drienenveertig (18.356.243) tellen op je met telrol uitgeruste rekenmachine, terwijl buiten – onder genot van een dansact van “bijna-anorexiagevallen” – de champagneflessen van hun kurken worden ontdaan, omdat een klasgenootje na jaren van uitzinnige schranspartijen eindelijk 250 kilo weegt.

Als dit soort humor absurde humor jou aanspreekt, dan raad ik je aan om heel snel met de Gapscene kennis te maken. Deze strip, die zich voor een groot gedeelte afspeelt in het tussen de besneeuwde bergtoppen gelegen Garmisch-Partenkirchen (lang geleden een gerenommeerde toeristenbestemming en ooit de woonplaats van de auteur), zal voor elke “levenskunstenaar”, “neuroot”, excentriekeling”, “ADHDer” of  “autist” met een gezonde portie zelfspot een waar feest van herkenning zijn. Toch hoef je echt geen “maatschappelijk buitenbeentje” te zijn om tijdens het lezen van de “Garmisch-Partenkirchner Szenen” krom te liggen van het lachen. Iedereen die met weemoed terugdenkt aan zijn of haar wilde jonge jaren, of op dit moment in zijn of haar jonge wilde periode zit, zal de Gapscene zeker waarderen.

De lijfspreuk van de auteur luidt niet voor niks “koester het kind in jezelf”.

Eblal spaart getallen

Kip teriyaki

Bergtour

 

Stangl’s Little Watch

Stangl’s Little Watch

Before I went to England, last september, I have translated one of my comics. Although I did sell some albums of “Stangl’s Little Watch” when I stand in Brighton and London, I have some left. If you like to have one, you can order it by me. The price of one album is only 4 Euro (excluding shipping costs). You can send an email to gapscene@gmail.com to place an order.

Somewhere around spring 2018, I will publish a second titel of my comic serie in English. The price of the english version of “Pizzacap” will be 4 Euro as well.

Stangl’s klokje

Stangl’s klokje

Als je van je tante plotseling een gouden horloge erft heb je er ineens een flinke zorg bij, zeker wanneer er op dat moment ook nog eens een inbraakgolf in de stad woedt en je je huis met de grootste slokop van de gehele regio deelt..

Hoewel noch Helmut, noch Frau Stangl het zich beseft, is een veilgere plek voor het horloge nauwelijks denkbaar

Zwart-wit / A5 formaat / 44 bladzijden

7,50 Euro + eventuele verzendkosten (Op dit moment uitverkocht!)

Te bestellen via gapscene@gmail.com

Geil

Geil

Erotische geneugten en verlangens kunnen op allerlei manieren worden beleefd (hetero, homo, fetish…). Stap in de kolderieke maar tevens ook ontluikende kant van dit veelbesproken en tegelijkertijd taboerijke thema zonder in vulgariteit te vervallen.

Niet alleen de vrouw maar ook de man wordt als “lustobject” dargestellt. Dus vrouwen, “Geil” is ook voor jullie.

Zwart-wit / A5 formaat / 34 bladzijden

6,50 Euro + eventuele verzendkosten

Te bestellen via gapscene@gmail.com

Een avond bij Helmut

Een avond bij Helmut

Een totaal verregend weekend veranderd onder ’t genot van grote hoeveelheden drank, wiet en vreetwerk en een tikkeltje sex in een onvergetelijk “Mini-Woodstock”

De meest onvergetelijke feesten ontstaan spontaan, zeker als ze ook nog eens de sleur van een verregend weekend weten te doorbreken

Zwart-wit / A5 formaat / 67 bladzijden

8,50 Euro + eventuele verzendkosten

Te bestellen via gapscene@gmail.com